side.png, 340B

Sztuka wojny wg Suna Wu (Sun Tzu) 《孫子兵法》

XIII Wywiad

Jeśli wystawimy 100 000 żołnierzy, którzy będą przemierzać bezkresne połacie ziemi, koszty poniesione przez obywateli i państwo sięgną niebotycznych sum; na froncie i na zapleczu powstanie zamęt, a 700 000 ludzi na skraju wyczerpania będzie się błąkać po drogach, nie mając z czego żyć. Wojna może trwać wiele lat, a jedna bitwa może przesądzić o zwycięstwie. Ten kto ceni sobie bogactwo ponad rozpoznanie wroga, nie postępuje jak człowiek, nie jest wodzem armii, nie jest sprzymierzeńcem władcy ani też nie ma zielonego pojęcia, o tym jak należy zwyciężać. Tak więc światły władca i rozsądny generał zawsze wygrywają; osiągają, to czego pospolity człowiek osiągnąć nie potrafi – a wszystko to dzięki temu, że wiedzą wcześniej. Wiedzy takiej nie można otrzymać od bogów, nie można jej zdobyć przez obserwację rzeczywistości, nie można jej też wyczytać z gwiazd. Jedynym sposobem, aby poznać wroga, to zdobyć wiadomości o nim od kogoś innego.

Wyróżniamy pięć rodzajów szpiegów: miejscowi, wtajemniczeni, odwróceni, martwi oraz żywi. Kiedy wszyscy oni działają jednocześnie, nikt się niczego nie domyśla – oto boski plan, skarb każdego władcy. Szpiedzy miejscowi rekrutują się spośród autochtonów. Szpiedzy wtajemniczeni wywodzą się spośród urzędników wroga. Szpiedzy odwróceni, to tacy, którzy służyli wrogowi, a teraz służą nam. Martwi zaś mają za zadanie przekazywać fałszywe informacje, aby nasi szpiedzy zdemaskowali ich w obozie wroga. Żywi szpiedzy to ci, którzy wracają z informacjami o wrogu.

Nie ma takiej osoby w armii, która byłaby traktowana z większą troską niźli szpieg; nie ma nikogo, kto byłby szczodrzej wynagradzany niźli szpieg; żadne inne działania nie mogą już być owiane większą tajemnicą niż działania wywiadu. Kto nie jest mędrcem, nie może posługiwać się szpiegami; kto nie posiadł dobrych manier i nie jest otwarty na drugiego człowieka, nie może korzystać z wywiadu; kto nie potrafi postępować rozważnie, ten nie dojrzy korzyści w zeznaniach szpiega. Rozwaga, tylko rozwaga – a szpieg nie będzie bezużyteczny! Jeśli zeznania szpiega nie zostały jeszcze odtajnione, a już ktoś o nich rozpowiada, zarówno gadułę jak i szpiega należy zabić.

Zanim zaatakujemy armię albo rozpoczniemy oblężenie miasta czy też podejmiemy próbę zabójstwa, należy wpierw dowiedzieć się: kto dowodzi, kim są jego przyboczni, adiunkci, strażnicy i podwładni. Tego nasz szpieg musi się dowiedzieć.

Należy odszukać w swoich szeregach szpiegów wroga, przekonać ich do siebie i wykorzystać; udzielić stosownych instrukcji i wysłać z powrotem do obozu wroga. W ten sposób pozyskamy szpiega nawróconego, działającego na naszą korzyść. Dzięki niemu pozyskamy sobie szpiegów miejscowych i wtajemniczonych. Dzięki niemu, będzie można przekazać martwych szpiegów wrogowi. Dzięki niemu, żywi szpiedzy będą mogli spokojnie czynić swą powinność. Najważniejszym zadaniem wywiadu jest pozyskanie informacji, a pozyskać ją można najszybciej od szpiega odwróconego, dlatego też należy go traktować z szacunkiem.

Dawnymi czasy dynastia Yin doszła do władzy, za sprawą Yi Zhi, który był urzędnikiem na dworze dynastii Xia. Dynastia Zhou doszła do władzy dzięki Lü Ya, który pełnił służbę na dworze dynastii Yin. Dlatego też światli władcy i rozsądni wodzowie wybierają najzdolniejszych, aby ci służyli im jako szpiedzy – stąd ich wielkie zwycięstwa. Wywiad to podstawa działań wojennych, dzięki niemu armia może posuwać się naprzód.


bar.png, 541B

Pozostałe rozdziały

I Rozważania wstępne
II Działania wojenne
III Obmyślanie forteli
IV Szyk bojowy
V Potencjał bitewny
VI Słabe i mocne strony
VII Starcie
VIII Zmienne warunki
IX Ruchy wojsk
X Ukształtowanie terenu
XI Dziewięć rodzajów terenu
XII Użycie ognia
XIII Wywiad

Copyrights for the Polish translation by: Jarosław Zawadzki ::  Tłumaczenia: chiński-polski